پاسخگويي سران سه قوه

شعارهاي حاميان کانديداهاي رياست جمهوري (اين ليست در حال تکميل اس

Wed, 08 Jul 2009 13:01:00 GMT

انتخابات دوره دهم رياست جمهوري مشتمل بر يک اتفاق جالب هم بد و آن تبليغات و ميتينگ‌هاي خياباني، راهپيمايي‌ها و مناظره‌هايي در ميادين شهر بود. از جالب‌ترين اين اتفاقات شعارهايي بود که هرروزه شنيده مي‌شد که درآن بسياري از نکات قابل تحليل است. در طول برگزاري انتخابات بخشي از شعارهايي را که شنيده‌امثبت کردم که شايد بتواند ياري‌گران پژوهشگران مردم‌شناس و جامعه‌شناس باشد.
ذکر اين نکته ضروري است که بسياري از اين شعارها به هيچ‌عنوان از نظر شرع توجيه‌پذير نيست و از مصاديق توهين و نشر اکاذيب محسوب مي‌شود و نشر آن به معناي تأئيد آن نيست.

شعارهاي حاميان موسوي:
1- هرکي که بي‌سواده – با احمدي‌نژاده
2- احمدي حيا کن – مملکت رو رها کن
3- دولت بي‌کفايت – چيز هم واسش زياده
4- پول‌هاي نفت گم شده – همه‌ش تورم شده
5- پول‌هاي نفت گم شده – خرج فلسطين شده
6- آزادي انديشه – با ريش و پشم نمي‌شه
7- عکسي که دست اون بود – ناموس موسوي بود
8- هرکي که کم بياره – ناموس وسط مياره
9- دکتر برو دکتر
10- دولت سيب‌زميني – نمي‌خوايم نمي‌خوايم
11- دو دو تا – ده تا
12- نصر من الله و فتح قريب – مرگ بر اين دولت مردم‌فريب
13- مخالف زنده باد – موسوي پاينده باد
14- موسوي دلاور – برس به داد ملت
15- دکتر رو تنهاش مي‌ذاريم – موسوي رو جاش مياريم
16- اگر تقلب بشه – ايران قيامت مي‌شه
17- اگر تقلب نشه – موسوي اول مي‌شه
18- اگر تقلب نشه – احمدي پنجم مي‌شه
19- با موسوي – بي‌روسري
20- برنامه موسوي – برداشتن روسري
21- احمدي کراک کشده – هاله‌ي نور رو ديده
22- طرفداراي دکتر – يا اسکلن يا مفت خور
23- يه هفته، دو هفته - احمدي حموم نرفته
24- اگر تقلب بشه - شنبه قيامت مي شه
25- هاله نور مي‌بينه - مردم رو کور مي‌بينه
26- ديکتاتور کوتوله - خجالت، خجالت
27- محمود سياست را رها کن - سبزي فروشي باز کن!
28- دو هفته، دو هفته - محمود حمام نرفته
29- توپ ،تانک فشفشه - محمود بايد شسته شه
30- موسوي، رهنورد - تساوي زن و مرد
31- آزادي انديشه – بي‌موسوي نمي‌شه
32- موسوي، پرچم ايران منو پس بگير
33- مرگ بر طالبان - چه کابل،چه ايران
34- يک يا حسين تا ميرحسين
35- هرکي که بي سواده - با احمدي نژاده
36- هرکي جواد مواده- با احمدي نژاده
37- نيروي انتطامي! سبز تو هم قشنگه
38- احمدي باي باي !احمدي باي باي!
39- راي ما، يک کلام - نخست وزير امام
40- بسيجي! بسيجي! امام چه زود يادت رفت!
41- مرگ بر ديکتاتور! چه شاه باشه چه دکتر
42- حضرت زهرا رو صدا مي‌کنيم - دوم خرداد به پا مي‌کنيم
43- احمدي‌نژاد بيکاره - داره ريحون مي‌کاره
45- بسيجي واقعي - همت بود و باکري
46- برادر رفتگر، محمودو بردار ببر

شعارهاي حاميان احمدي‌نژاد
1- يوسف ايران‌زمين – کاهنا رو زد زمين
2- جومونگ ايران زمين – موسوي رو زد زمين
3- موسوي کم آورده – بچه سوسول آورده
4- مناظره عالي بود – جاي امام خالي بود
5- کلاغ، پر – گنجشک، پر- موسوي، پر- هاشمي، پر ... کوسه که پر نداره، خودش خبر نداره
6- پارچه سبز شما – قران سر نيزه‌ها ست
7- غارتگر بيت‌المال اعدام بايد گردد
8- موسوي موسوي - بر مسلک هاشمي
9- دزدگير خوب آورديم – ابروتون رو برديم
10- چپ، راست، کارگزار – عليه خدمتگزار
11- آزادي انديشه – با شال سبز نمي‌شه
12- احمدي قهرمان – اميد مستضغفان
13- دولت سبزي فروش – نمي‌خوايم نمي‌خوايم
14- هاشمي، هاشمي – تيمت رو بردار و برو
15- محمود بي‌ادعا – شکارچي کوسه‌ها
16- هي مي‌گه چيزه چيزه – پرونده‌تون رو ميزه
17- نصر من الله و فتح قريب – واي بر اين سيد مردم‌فريب
18- نصر من الله و فتح قريب – درود بر احمدي بي‌رقيب
19- مرگ بر سيد آمريکايي
20- هاشمي لپ‌لپ خريده – موسوي از توش پريده
21- چيزه چيزه چيزه – پرونده‌ها رو ميزه
22- هاشمي زير ميزه – هي مي‌گه چيزه چيزه
23- کروبي کم آورده – ننه‌جون‌شو آورده
24- هر کي که ناموس داره – احمدي رو دوست داره
25- عشق فقط يک کلام – محمود عليه‌السلام
26- ذکر دو دمه:
امشب حرم مير حسين يار ندارد (2 بار)، امان از دل اکبر (2 بار)
چيز
خاتمي ببين اکبر دگر تاج ندارد (2 بار)، امان از دل اکبر (2 بار)
27- يه ماهه، دو ماهه – موسوي پا به ماهه
28- تخم کفتر بيارين موسوي چيز چيز نکنه
29- محمود احمدي‌نژاد – ستاره صبح نجات
30- احمدي شير ِ شيره – هر شب يه دزد مي‌گيره
31- افشاگري شروع شد – هاشمي زير و رو شد
32- شب تاره، بي قراره – موسوي چاره نداره – ميرحسين بايد بدونه، دکتر ما رأي مياره
33- توپ، تانک، هاشمي – ديگر اثر ندارد
34- موسوي حيا کن – بيست سال ديگه لالا کن
35- موسوي بي‌چاره – رنگش مثل خياره
36- احمدي نازنين – جومونگ ايران زمين
37- بانک مرکزي گفته – موسوي دروغ گفته (مربوط به دو روز آخر انتخابات است که بانک مرکزي به شبهات موسوي جواب داد و روزنامه ايران عصر تيتر يک نوشت: موسوي دروغ مي‌گويد)
38- احمدي مرد ِ مرده – سبزتونم تو زرده
39- احمدي افشا کن – جاسبي رو رسوا کن
40- احمدي بت‌شکن – بت بزرگ رو بشکن
41- بعد ِ بيست سال اومده – هي داره چيز چيز مي‌کنه
42- اگر بسيجي نبود – ناموست اين‌جا نبود
43- مال اشتر علي – تو انتخاب اولي
44- محمود بي‌ادعا - شکارچي کوسه‌ها
45- اکير ورشکسته - برگرد به باغ پسته
46- موسوي کم آورده - فائزه رو آورده
47- ريشه کن فقر و فساد، محمود احمدي نژاد
48- احمدي دلاور، پيرو خط رهبر
49- محمود چه رسوا مي‌کنه، پرونده‌ها را رو مي‌کنه
50- تا دولت کريمه يک ياحسين ديگر
51- عزت ما کرده زياد، محمود احمدي نژاد
52- احمدي ساده زيست، نابودگر صهيونيست
53- اي حامي ولايت خدا نگهدار تو
54- ابوالفضل علمدار، احمدي را نگه دار
55- درود بر احمدي، سلام بر رجايي
56- احمدي قهرمان، حامي مستضعفان
57- اي ول اي ول ؛ داش محمود رو اي ول
58- موسوي کم آورده - فائزه رو آورده
59- موسوي، هاشمي - پيوندتان مبارک
60- دزدگير 88
61- درود بر موسوي - رأي ما احمدي
62- آزادي انديشه با چيز و چيز نميشه
63- موسوي کم بياره - زير ابرو بر مي‌داره
64- شال سبز ارزونيتون - پرچم نميديم بهتون
65- سيد امريكايي - نمي‌خوايم نمي‌خوايم
66- مناظره به پا شد - موسوي كله پا شد
67- سلام بر خاتمي، درود بر موسوي، دو نوكر هاشمي
68- آخر هفته - موسوي رفته
69- هاشمي حيا كن - مملكت و رها كن
70- آزادي انديشه - با اعتشاش نمي‌شه
71- اكبر شاه، اكبر شاه - مرگ بر شاه
72- حمايت از احمدي - حمايت از رهبر است
73- الله الله الله الله - الله اكبر - محمود احمدي نژاد - پيرو رهبر
74- موسوي بي ريشه - مدعي انديشه
75- احمدي پاينده /رئيس‌جمهور آينده
76- امروز حمايت مي‌‌كنيم - جمعه قيامت مي‌كنيم
77- عمرم ِ، جونم ِ، رئيس جمهورمه
78- رايي که ملت مي‌ده - به عشق رهبر مي‌ده
79- موسوي رأي بياره - روسري در مياره
80- رئيس جمهور بي‌غيرت - نمي‌خوايم نمي‌خوايم
81- هاشمي هاشمي سرت سلامت - اون غلطي که کردي گندش درآمد
82- هاشمي کم آورده - مترو رو بند آورده
83- ايول ايول ِ ايول - احمدي يله ايول
84- يک دو سه، هاشمي دزده - پنج شيش هفت، فائزه در رفت
85- هرکي چيز چيز بکنه - احمدي جيزش مي‌کنه

سئوال

Tue, 07 Jul 2009 11:48:00 GMT

کسي مرد ره عشق را نديده است؟

اين روزها که ميگذرد

Thu, 02 Jul 2009 20:10:00 GMT

اين روزها، عده‌اي دنبال شانتاژهايي هستند که گاه خنده‌ي آدم را باعث مي شوند و گاه گريه‌دار مي‌شوند. فکر مي‌کنند که حکومت را ساقط کرده‌اند و حالا دارند براي حواشي آن برنامه‌ريزي مي‌کنند. انگاري که بيست و چهار ميليون آدم را به هيچ مي‌انگارند. ميليون‌ها نفر بسيجي هم اصلاً وجود ندارند. شايعه مي‌سازند تا حقيقت را مبهم کنند، خلاقيت به خرج مي‌دهند تا تخريب کنند و توهين مي‌کنند تا براي خودشان وجهه‌اي ايجاد کنند.

اشکالي هم ندارد، خيلي‌هاي‌شان جاهل‌ند و البته مغرض نيستند؛ اما عرض خود مي‌برند و زحمت براي کل اجتماع مي‌دارند. جالب است که تخريب مي‌کنند، آدم مي‌کشند، تشويق به ايجاد خسارت به اموال مردم و اموال عمومي مي‌کنند، اما تا اولين برخورد را از مسئولان انتظامي مي‌بينند، داد مي‌زنند که اي واي که خشونت شد و کودتا!

در اين ميان خسارات زيادي به انباشته‌هاي مادي و معنوي جامعه مي‌آيد. با ايراد خسارت به اموال شهرداري و سطل‌هاي زباله، اولين متضرر از اين آتش‌ها مردم هستند که بايد با دادن هزينه‌ي اين اموال جبران کنند. بانک‌هاي به آتش کشيده شده و دستگاه‌هاي خودپرداز گناهي ندارند که به خشم حاميان آقاي بازنده، بايد از ميان بروند. اين‌ها در نهايت به ضرر خود ِ ماست.

و از سرمايه‌ي مادي مهم‌تر سرمايه‌هاي معنوي است که اعتماد و سلامت و احساس امنيت است. پيش از انتخابات با رئيس دفتر نمايندگي يکي از شبکه‌هاي تلويزيوني اروپايي در ايران گفتگو مي‌کردم و او نظرش را درباره‌ي ايران مي‌گفت. جالب بود که او امنيت ايران را غيرقابل مقايسه با کشورهاي هم‌سطح‌ش مي‌دانست و حتي از کشور خودش هم برتر مي‌دانست. اما امروز دوست دارم او را ببينم. ببينم که آيا باز هم همان احساس را دارد که بتواند ساعات نيمه شب دختر جوانش را به خيابان بفرستد و ناراحتي از جانب سلامتش نداشته باشد؟

آقاي موسوي در بيانيه‌ي اخير خود يکي به نعل زده و يکي به ميخ که هم بايد قانون ملاک باشد و هم مي‌گويد که قانون ضعف دارد و از آن تبعيت نمي‌کند. من همچنان در اين مانده‌ام که آقاي موسوي چگونه مي‌تواند از سخنان خود تناقض را درک نکند؟؟ مگر همين آقاي موسوي نگفته بود که «استبداد زماني بروز کرد که حاکمان نشان دادند که قانون را مي‌توان شکست. استبداد صغير به دليل پشت کردن به قانون پيش آمد، يعني زماني که مردم را عادت بدهيم که قانون را مي‌توان شکست. رضاخان موقعي روي کار آمد مردم را عادت دادند که قوانين مصوب مجلس -بر هر مبنايي که هست- مي‌توان شکست»؟

آقاي موسوي هم جوگير شده است و هم يادش رفته است که چگونه آمد و با چه شعارهايي خواست مرزهاي تازه را بگشايد. آن از آن روزهايي که از مستضعفين گفت و حالا که از حقوق «شيک‌پوشان» و «روشنفکران» دفاع مي‌کند، مگر چهار ماه گذشته است؟ آن شعارها کجا رفت؟ چه کسي بايد اين هزينه‌ها را پرداخت کند؟ جز اين است که ملت از سرمايه‌اي که از خون شهدا و از تلاش فرزندان همين آب و خاک اندوخته است، بايد صرف کند؟

مزه قدرت

Sat, 04 Apr 2009 13:38:00 GMT

در انديشه‌ي رسمي، کليشه‌ها مقبول‌ترند. سنت‌ها حافظ دولت‌ها و قدرت‌ها هستند و برنتافتن کليشه‌ها باعث مي‌شود تا منفور قدرت شويد.
به‌به و چه‌چه گفتن براي قدرت هميشه لذت دنيا را به دنبال دارد و البته ذلت عقبي.
کاش قدرت اين‌قدر براي‌مان شيرين نبود...